ناهنجار

 

گاهی برخی افراد واژه «ناهنجار» (abnormal) را بدون هیچ چالشی به کار میبرند. از دید آنها همین که یک پدیده یا فرد ناهنجار نام گذاری شد، مجوز کنترل و برخورد با آن وجود دارد. این رویکرد مثال واضحی از جامعه شناسی فوکویی است که در آن ذکر شده مفهوم هنجار (normal) از سوی دولت و درمانگران و یاری رسانهای حرفه ای ساخته شده تا کنترل جامعه تسهیل شود. فرایند هنجارسازی (normalization) یعنی این که افراد هنجارهای تعریف شده از سوی متخصصان را درونی نموده تا خود را کنترل کنند. بدیهی است که ذکر این مطلب، به معنای نفی نیاز به کنترل نیست، بلکه برانگیزنده توجه به فرایند ساخت مفاهیم هنجار و ناهنجار است و واژه ناهنجار در موارد متعددی در جامعه شناسی نوین کاربرد دارد. برای مثال، «رفتار بیماری» (illness behaviour)، که از مفاهیم کلاسیک در جامعه شناسی پزشکی است، ممکن است «ناهنجار» معرفی شود. رفتار بیماری زمانی ناهنجار خوانده میشود که میان پزشک و بیمار بر سر وجود بیماری توافق وجود نداشته باشد. به این ترتیب که یا پزشک علی رغم اعتقاد مراجع، دلیلی برای بیمار بودن او پیدا نمیکند و یا مراجع برخلاف نظر پزشک، وجود بیماری در خود را نمیپذیرد. در برخی تشخیصهای خاص، رفتار بیماری ناهنجار ممکن است بیشتر دیده شود.

  
نویسنده : دکتر پوریا صرامی ; ساعت ٩:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٤/٤