خیالت راحت نباشد!

نگرانی احساس خوبی نیست. بنابراین ما  خوشحال میشویم اگر کسی که بهش اعتماد داریم مثلا یک پزشک، به ما بگوید: «چیزی نیست؛ خیالت راحت باشد». اما این احساس خوب ممکن است سرانجامی تلخ داشته باشد، اگر بعدها معلوم شود چیزی وجود داشته است، ولی به دلیل آسوده شدن نابه‌جای خیال،  راهی نیافته ایم و کاری نکرده ایم و آن چیز کوچک تبدیل به یک دردسر بزرگ شده است.

گاهی هم  کسی که انسان را گمراه میکند و به او  آرامش خاطر نابه‌جا می‌دهد، هیچ کس نیست جز خود آدم. انسانی که شهامت روبه‌رو شدن با موارد نگران‌کننده را نداشته باشد، ممکن است به کار‌های بی‌فایده، ولی آرامش‌بخش گرایش پیدا کند.

/ 2 نظر / 10 بازدید
از زندگي

سلام آقای دکتر صرامی عزيز بله. موافقم. فکر می کنم اين مشکل را می توان در مورد افرادی هم که از ترس کشف بيماری از تست و معاينه و نظاير آن فرار می کنند نيز ربط داد. متاسفانه آنها هم دوست دارند خود را با تصورات خوش بينانه ی واهی بفريبند. و اين مشکل کم اهميت نيست. به نظرم اين در چارچوب مبحث رفتار بيماری قابل بحث است.